Nazaat van een bevlogen Groninger

Fotograaf: Geert Job Sevink ©

Op Goede Vrijdag maakte ik een foto van Boelo Tijdens, een boer die onder meer koolzaad verbouwt. Omdat het koolzaad dit jaar extreem vroeg bloeit, wilde Nieuwe Oogst – het ledenblad van LTO Noord – graag een foto van Boelo in zijn koolzaadveld in Nieuw-Beerta. Het werd een leuk klusje.

Boelo stapte bij me in de auto om naar het koolzaadveld te rijden en vertelde me dat hij nog maar zes jaar boer is en voorheen altijd in het bedrijfsleven heeft gewerkt. ‘Mooie auto trouwens’, zei hij en raakte daarmee een gevoelige snaar bij mij. Hij bleek ook een zwak te hebben voor Alfa’s en algauw ging het gesprek over oldtimers van dat merk.

Bij het veld aangekomen trokken we beiden onze laarzen aan, want het had de nacht tevoren geregend en op Groninger klei heeft dat een aanzienlijk effect. Het wordt heerlijk smeuïg en kleeft in grote klonten aan je voeten, zodat die al gauw een kilo zwaarder zijn geworden.

In het veld stonden een paar rijen bijenkasten en Boelo waarschuwde me er niet te dicht bij in de buurt te komen. Hij vertelde wel eens op de vlucht te zijn geslagen voor een heel bijenvolk. ‘Ik moest in de sloot springen om van ze af te komen’, zei hij. Gelukkig sliepen de bijen kennelijk uit, want er was weinig activiteit rond de kasten.

Koolzaad doet het altijd goed op de foto, maar hoe krijg je zoveel mogelijk van dat prachtige geel in beeld en bovendien een man en een stel bijenkasten? ‘Eigenlijk zou ik een trappetje moeten hebben’, zei ik. ‘O, maar dat heb ik wel, hoor’, sprak Boelo. ‘We kunnen er zo een ophalen.’

Je moet wat overhebben voor een mooie foto, dus de laarzen gingen weer uit en we reden terug naar de boerderij. ‘De naam Boelo Tijdens komt me bekend voor’, zei ik. ‘Volgens mij heeft Frank Westerman over hem geschreven in De Graanrepubliek. En er is ook een kanaal naar hem vernoemd.’ Dat bleek de overgrootvader van mijn passagier te zijn, hereboer en Tweede Kamerlid in het begin van de twintigste eeuw. ‘Dan ging hij met de postkoets naar Den Haag’, vertelde de achterkleinzoon. De oude Tijdens streed voor de aanleg van kanalen in Oost-Groningen, dat in die tijd nog erg moerassig was.

Terug bij het koolzaadveld stelde ik het trapje op, dat zachtjes in de klei begon te zakken terwijl ik er op klom. Zo kon ik mijn kader voor wel 80 procent vullen met vrolijk Paas-geel, met als rustpunt voor het oog de nazaat van een bevlogen Groninger.



7 reacties op “Nazaat van een bevlogen Groninger

  1. Eric Visser schreef:

    Ha Geert,

    Mooie ontmoeting met een prachtige foto als resultaat.

    Veel succes verder,..!!

    Eric

  2. Amy Dekker schreef:

    Hoi Geert Job,
    Leuk om te lezen en te ontvangen, ook vanwege het stukje geschiedenis. En inderdaad een mooie foto dankzij het trapje.

  3. Anne Marie Smits schreef:

    Hoi GJS,
    Heb ergens gelezen dat de toeristische ‘koolzaadroutes’ pas in mei gepland zijn. Alles in de war, die verrekte natuur ook, ha ha! Leuk je te volgen en genieten, zo’n plaatje (en praatje). Succes! Groeten Anne Marie

  4. klaske Huls schreef:

    hoi Geert Job,
    dankjewel dat je me dit stuurt! Heerlijk dit echte Groninger land met het koolzaad veld. Al zo vroeg in april. Je hebt het prachtig geschoten en verteld. Komt er een vervolg? groet Klaske

  5. Froukje schreef:

    Mooi hoor Geert!
    En de trap was een goed idee.
    Gr, Froukje Venema Photography

  6. Roelof Noorda schreef:

    Geert Job,

    Een hele mooie foto van een bevlogen man met daarboven een prachtige luchtpartij en de verre blik op het Groninger land. Ook het verhaal er om toe draagt er aan bij.

  7. niek koops schreef:

    goed plaatje geert job misschien de alfa ook een keer een plekje gunnen op je foto……natuurlijk alleen zichtbaar voor de oplettende kijker gr niek

Schrijf een reactie

Je email adres wordt niet gepubliceerd.